Verkiezingssite.be

Hoofdlijst

Opvolgers

Geert Decock
Geboortedatum: 20-03-1958
Aanwezig op Facebook
Aanwezig op Netlog

Geert Decock wonende te Brugge gehuwd met Fabienne Denaeyer en vader van drie kinderen ( 2 dochters en een zoon) Oudste dochter is ook gebeten door de politiek en 6de opvolger voor het Vlaams parlement bij SLP. Jaren heb ik de horeca gewerkt en sinds een achttal jaar ben ik invalide door een chronische ziekte. Politiek, mensenrechten en filosofie zijn mijn passies alsook mijn familie. Regelmatig kook ik nog voor vrienden, familie en kennissen.

Als student was ik toen al geïnteresseerd in de politiek maar thuis was dit onderwerp niet geëerd. Als echt Vlaming was mijn keuze snel gemaakt wanneer ik voor de eerste maal mocht gaan stemmen. De Volksunie van destijds was voor mij de partij maar ik heb nooit geen partijkaart gekocht omdat er binnen de Volksunie krachten werkten die mij verontrusten. De extreme Vlamingen binnen de Volksunie en de ideeën die ze vertaalden verontrustende mij. Bij het heengaan van bepaalde personen, die later het Vlaams Blok werd, was al een eerste goede stap maar toch bleef het te conservatief en te nationalistisch voor mij. De oprichting van Spirit was voor mij een politieke zegen. Toevallig kreeg ik het programma in mijn handen en na het lezen ervan stond mijn besluit vast: dit was het wat ik al jaren naar zocht en niet vond bij de traditionele partijen of bij de destijds Volksunie. Eerder was het de bedoeling om mij gewoon lid te maken maar het werd steeds meer en meer. Bij de vorming van kartel met de SP.a was ik er maar pas bij maar toen reeds vond ik dit de verkeerde keuze. Ik merkte de te grote verschillen op. De druk van de zuilen en andere maakte van de SP.a een onstabiele partij. Het succes was natuurlijk leuk meegenomen maar Spirit had weinig in de pap te brokken. Ik steek het niet onder stoelen en banken dat ik verheugd was toen er beslist werd om voortaan allen het politiek landschap in te trekken en dit onder een andere naam: Sociaal-Liberale Partij oftewel SLP. Bij de gemeenteraadsverkiezingen te Brugge had ik mij al kandidaat gesteld voor SP.a - Spirit. Een heel groot succes werd het niet maar ik was toch al bij al tevreden dit omdat ik in mijn carrière amper in Brugge had gewerkt en daardoor een pak sociale en vrienden contacten verloor. Ik stapte niet uit frustratie in de politiek al hoewel ik dit zeer snel kon. Het invalide worden zet je leven over kop. Niet alleen lichamelijk maar ook financieel. De muur van onbegrip en het ontnomen worden van kansen was en is nog zeer groot. De nefaste gevolgen van invalide worden zijn groot. Vroeger had ik blijkbaar te weinig oog voor wat rond mij gebeurde. Had geen tijd door mijn beroep en had het financieel goed. Pas toen mijn leven drastisch veranderde zijn mijn ogen open gegaan en tot besef gekomen dat er veel mensen rond lopen met de dezelfde problemen. Plotselinge financiële problemen, problemen bij het verder ontwikkelen van je carrière, problemen bij het moeilijk aanvaarden bij de maatschappij,... Dit gaf mij de boost om er iets aan te doen. Iets te doen voor de zwakkere. Niet alleen dit dreef mij in de politiek maar ook hoe ik zag dat overheden, bepaalde organisaties en de mensen die er warmpjes bijzitten niet alleen pakken geld over de muur gooiden maar ook het onbegrip die ze uitstraalden naar de minderbehoeden,minderheden, anders geaarden toe zetten mij nog meer aan om er iets aan te doen. Mij aansluiten bij een mensenrechten organisatie was een eerste stap maar de overbreng naar de politiek werkt soms te traag en te moeilijk dat ik maar besloot om zelf in de politiek te stappen en de zaak ietwat te versnellen en om een grotere invloed te krijgen om veranderingen in te voeren

Niet alleen in Vlaanderen moeten er tal van dingen veranderen maar Vlaanderen is te klein om dit als voorbeeld te laten gelden voor gans Europa. Als Europeaan moeten we allen te samen werken om bepaalde doelen na te streven Doelen die mij het dichtst bij het hart liggen zijn: armoede bestrijden, geldverkwisting stoppen en het sterker maken van de verschillende regio\'s binnen Europa. Nu wordt te veel de rol van het protectionisme gebruikt binnen Europa zodanig dat er te veel nationale belangen spelen in de besluitvorming. Als je Europa eens goed bekijkt merk je op dat Europa verdeeld in in verschillende regio\'s die dan nogmaals onderling verbonden zijn met het land waar ze zich in bevinden. De eigen cultuur verdwijnt en weinigen hebben nog gevoel met hun eigen cultuur en eigenheid. De regio\'s moeten meer en beter met elkaar samenwerken. Grenzen zowel aan de buitenkant van het respectievelijk land of binnen de eenheid zelf moeten vervagen. Het is het enige antwoord op het meer en meer opkomende nationalisme. De schrik van de vorige eeuw. Moet de geschiedenis zich nu plotseling herhalen of moeten verenigde progressieve krachten de handen niet in elkaar slaan om een antwoord te kunnen geven. Progressieve partijen moeten durven van hun troon stappen en zich tussen de menigte bewegen om te zien dat zich vast houden aan hun verleden, hun oudbakken filosofie niet meer van deze tijd is. Samen werken is iets anders dan de sterkste willen zijn en het roer in eigen handen willen nemen plus nog eens zelf de koers te bepalen. Ook daar wil ik aan werken.