Standpuntenmatrix per thema: Volksgezondheid
BUB
Een gezonde voeding is belangrijk voor elk van ons. Echter het is een mentaliteit die we van thuis uit meekrijgen. Ouders moeten dan ook gesensibiliseerd worden op vlak van hoe ze hun kinderen moeten leren eten. Op school moet die opvoedkundige taak verder gezet worden. Ook sport moet bijdragen tot een betere gezondheid. Ondersteuning van sportclubs en manifestaties is dan ook een must. De B.U.B. wil overigens meer specialisten hebben rondlopen in ons land. Zowel privé als in ziekenhuizen. Verder willen wij ons inzetten om de dunbevolkte rangen van huisdokters te versterken door doelgerichte campagnes hieromtrent te voeren.CAP
Wij willen een onafhankelijke financiering van het wetenschappelijk onderzoek. Langs democratische wetgevende weg moeten richtlijnen worden vastgelegd die aangeven welke onderzoeksdomeinen prioritair zijn. Dit moet gebeuren op basis van een jaarlijks rapport over de toestand van de volksgezondheid, een evaluatie van de therapeutische effectiviteit van de behandeling van de meest voorkomende ziektes en stoornissen en de toegankelijkheid van de gezondheidszorg voor het geheel van de samenleving.Een nationale gezondheidsdienst is noodzakelijk om het gezondheidsbeleid efficiënt te maken. Het gezondheidsbeleid moet gecoördineerd worden met de sociale beleidsdomeinen die kunnen bijdragen tot een waarlijk preventieve gezondheidszorg. Menige ziekte, zoniet het merendeel, wordt veroorzaakt door armoede, slechte huisvesting, kwaliteitsloze voeding en slechte voedingsgewoontes, stress op het werk, arbeidsflexibilisering met haar nefaste consequenties voor de onderlinge afstemming van werk, gezin en vrije tijd, de povere kwaliteit van ons milieu die resulteert in kankers en allergieën allerhande en het gebrekkige algemeen psychosociaal welzijn (vereenzaming; genadeloze concurrentie tussen de individuen, ook voor kinderen en jongeren, met als gevolg allerlei drugsproblematieken, etc.).
Een radicale hervorming van de corporatistische organen en structuren is nodig. Er bestaat een strikte scheiding tussen het medisch en paramedisch personeel (diëtisten, kinesisten,...), die bij deze laatste tot grote frustraties leidt. De rol van het niet-medisch personeel in de gezondheidsinstellingen, vaak onderhevig aan onderaanneming (kuis- en keukendiensten bvb), wordt zelfs volledig genegeerd en hun werkomstandigheden zijn vaak schrijnend. De frustraties hierover bij het paramedisch en het assisterend personeel en bij het niet-medisch personeel voegen zich dan bij de doorgaans niet benijdenswaardige arbeidsvoorwaarden in de witte sector. In de beheersorganen van alle gezondheidscentra en zorginstellingen moet ruimte gemaakt worden voor een significante vertegenwoordiging van al het personeel, gebruikers en patiënten (mutualiteiten, patiëntenverenigingen, …).
Wij opteren voor een radicale en doorgedreven uitbouw van de thuiszorg en de thuisverpleging voor een maximaal aantal patiënten. De thuiszorg moet gezien worden als een raakvlak waar medische zorg en psychosociale zorg elkaar ontmoeten en in elkaar worden gepast. Hierbij moet echter ten allen prijze voorkomen worden dat thuiszorg, zoals dat in het verleden steeds is gebeurd, wordt misbruikt als pure besparingsmaatregel van hospitalen en rust- en verzorgingstehuizen, die de zorg voor de zieke opnieuw overdragen aan “de familie”, vaak de vrouw in het gezin.
Steeds meer mensen wenden zich af van de “reguliere” geneeskunde en richten zich tot alternatieve geneeswijzen. Van deze geneeswijzen is het niet duidelijk is of hun relatief maar nauwelijks te miskennen therapeutisch succes te wijten is aan de aard zelf van hun geneeswijze dan wel aan het feit dat ze meer aandacht hebben voor de persoon in zijn totaliteit en ze daardoor dus op een grotere therapietrouwheid kunnen rekenen of op een sterker placebo-effect. We vragen dan ook een realistische benadering van de alternatieve geneeswijzen.
Zowel in de algemene als de alternatieve geneeskunde moet commercialisering bestreden worden. Gezondheid is een kostbaar goed, dat niet mag afhangen van de commercie. Om te komen tot een gezondheidsbeleid dat werkelijk ten dienste staat van de volksgezondheid en niet van de winstbelangen van individuen, instellingen of privé-bedrijven, moeten we komaf maken met de prestatiegeneeskunde die in België zegeviert in het systeem van privé-verstrekkers van gezondheidszorg. Enkel een gezondheidssector in publieke handen kan een objectief onderzoek verrichten naar de effectiviteit van geneesmiddelen en therapieën.
CD&V
Prioritair voor CD&V is het behoud van een betaalbare en toegankelijke gezondheidszorg.De verplichte en solidair uit collectieve middelen gefinancierde ziektekostenverzekering dient blijvend een antwoord te bieden op de objectieve medische zorgnoden. De uitgaven dienen rationeel te zijn; op basis van evidence-based medicine en op basis van meetbare doelstellingen en cijfergegevens. Het verder uitbouwen van e-health toepassingen zoals het elektronisch patiëntendossier is hierbij een belangrijk hulpmiddel.
Het persoonlijk aandeel van de patiënt mag niet stijgen! Dit vertaalt zich in een verdere begrenzing van de ereloonsupplementen, de herijking van de nomenclatuur, het verder stimuleren van goedkopere geneesmiddelen en het evalueren en optimaliseren van maatregelen om de gezondheidsongelijkheid te verminderen (OMNIO, MAF, zorgforfait etc.). Via een stappenplan werken we verder aan de verbetering van de inkomenssituatie.
CD&V blijft tevens investeren in een zorgaanbod op maat en naadloze zorg. Zowel in het kader van het zorgaanbod als inzake zorginfrastructuur.
Een optimaal gezondheidsbeleid vergt een optimale afstemming van bevoegdheden tussen de federale en gemeenschapsoverheden. Hierbij dienen specifieke instrumentele en financiële bevoegdheden te worden herschikt. Met behoud van de solidariteit.
Groen!
Groen! vertrekt van ecologische visie op gezondheidszorg. Daarbij staat de patiënt centraal en wordt de nadruk gelegd op preventie (bv. voorkomen van vervuiling). Als mensen ziek zijn moeten ze op een gezonde manier kunnen genezen. Overconsumptie van geneesmiddelen en het nodeloos opdrijven van allerlei technische prestaties, maar ook de therapeutische hardnekkigheid, ondermijnen niet alleen op financieel vlak onze gezondheidzorg, het is ook een zeer ongezonde manier om patiënten te genezen. Voor Groen! zijn huisartsen en andere eerstelijnsverzorgers het best in staat om zorg op maat te bieden, interdisciplinair te werken, de preventie beter aan bod te brengen bij het patiëntencontact en overbodige prestaties te vermijden. Kwalitatieve gezondheidszorgen moeten voor iedereen toegankelijk zijn. Groen! wil de maximum factuur voor gezondheidszorgen uitbreiden en het derdebetalersysteem vereenvoudigen. Via het kiwi-model van openbare aanbestedingen kunnen onze pillen goedkoper worden. Ziekenhuizen mogen niet langer prestaties aanrekenen waarop de patiënt geen vat heeft, maar enkel een vast bedrag. Zo winnen we twee keer: als u ziek bent, weet u welke factuur u zult krijgen en tegelijkertijd vermijden wat dat u therapieën of geneesmiddelen krijgt die niet nodig zijn.
Lijst Dedecker
Lijst Dedecker wil de kwaliteit van ons volksgezondheidsbeleid handhaven, maar tegen een lagere kost. Door een efficiëntere organisatie kan het budget in alle geval met 1,5 à 2 miljard euro per jaar verminderen. Het afbouwen van de politisering van de gezondheidszorg is één stap in deze richting. Zo krijgen de verzuilde ziekenfondsen bijna 1 miljard euro om het geld van de overheid door te sluizen naar de patiënten. Het kan anders. Een ander deel van de oplossing vindt men in het promoten van het gebruik van generische geneesmiddelen. De overheid moet de diagnostische en therapeutische vrijheid van artsen wel respecteren. Voor Lijst Dedecker moet na het vervallen van het octrooirecht de terugbetaling omgekeerd evenredig gemaakt worden aan de prijs van het product binnen een soort: goedkopere (generische of niet) producten worden zo meer gecompenseerd. Goed voor het volksgezondheidsbudget en een prijsdrukkend effect bij de fabrikant. De gezondheidszorg moet integraal worden overgeheveld naar de gemeenschappen. Door de overheveling wordt de bevoegdheid inzake preventief en curatief beleid in één hand verenigd. Wanneer nodig moet Vlaanderen – a.d.h.v. objectieve en transparante transfers – het zuiden financieel bijstaan. Hierover worden dan solidariteitsakkoorden gesloten.
Het volksgezondheidsbeleid is tenslotte een echt betuttelingsbeleid geworden. Zo is Lijst Dedecker bijvoorbeeld radicale tegenstander van het rookverbod in de horeca. Het controlesysteem is daarenboven schandalig duur en bureaucratisch. De keuze voor een al dan niet rookvrije zaak moet aan de uitbater toekomen, waarbij rookvrije zaken fiscaal of financieel gesteund kunnen worden.
LSP
De gezondheidssector heeft behoefte aan een publieke herfinanciering. Ooit stond onze gezondheidszorg aan de top. De voortschrijdende vermarkting, waardoor winst maken belangrijker werd dan genezen, ondermijnt niet alleen de kwaliteit, maar drijft meteen de kost op voor patiënten. Geneesmiddelen zijn inderdaad te duur. Men lost dat niet op door openbare aanbestedingen, zoals wordt voorgesteld door kiwidokter Van Duppen. Ons land heeft een grote farmaceutische sector. Wij willen die niet het voorwendsel verschaffen om de belangen van de patiënt uit te spelen tegen die van de werknemers. Om terugbetaling in de wacht te slepen, zullen arbeiders immers onder druk gezet worden om in te leveren op het loon en de arbeidscondities. De Linkse Socialistische Partij pleit integendeel voor een publieke nationale gezondheidsdienst en de nationalisatie van de farmaceutische sector. N-VA
We besteden nu al maar liefst 10% van het BNP (35 miljard euro) aan onze gezondheidszorg. Van die 35 miljard euro betaalt de patiënt al meer dan 10 miljard euro uit eigen zak. Die explosie van uitgaven in de gezondheidszorg is niet langer houdbaar en mag niet aangemoedigd worden door een groeinorm van 4,5%. Men zou hier beter een efficiëntienorm van maken. Er moet een rem gezet worden op bepaalde uitgaven en medische overconsumptie moet ontmoedigd worden. Fundamenteler is dat Vlaanderen en Franstalig België er totaal verschillende visies op nahouden inzake de gezondheidszorg. Zij moeten elk hun eigen beleid kunnen voeren en daar financieel ook de gevolgen van dragen.Open VLD
Armoede belemmert de toegang tot de gezondheidszorg. De kostprijs van de gezondheidszorg en de soms moeilijke procedures en formulieren maken dat veel Belgen zich geen goede gezondheidszorg kunnen veroorloven. Open Vld wil waken over de toegankelijkheid van de gezondheidszorg door enerzijds de maximumfactuur te verfijnen en anderzijds de procedures en formulieren te vereenvoudigen.Naast ziektepreventie en gezondheidszorg wil Open Vld meer aandacht voor het psychisch welzijn van mensen. Omdat meer en meer mensen geconfronteerd worden met psychische problemen wil Open Vld een onderzoek naar de mogelijkheid van terugbetaling van bepaalde kosten voor geestelijke gezondheidszorg. Op die manier wordt de toegang tot professionele hulp voor iedereen toegankelijk.
Kinderen in een ziekenhuis hebben recht om hun kind-zijn te beleven in het ziekenhuis. Ze moeten er ook kunnen genieten van onderwijs opdat hun leerachterstand als gevolg van hun ziekte zou beperkt blijven. Open Vld wil een actieplan voor de opvang van kinderen in onze ziekenhuizen.
PVDA+
Geneesmiddelen 50 tot 90% goedkoper via het echte kiwimodel. Gratis naar de huisarts, zoals bij Geneeskunde voor het VolkIn ons land kan één op de drie gezinnen zijn gezondheidsfactuur niet betalen.
Om de kosten van de geneesmiddelen te drukken kwam dokter Dirk Van Duppen van Geneeskunde voor het Volk op de proppen met het kiwimodel. Dat is ontleend aan Nieuw-Zeeland. Daar wordt voor elk geneesmiddel een openbare aanbesteding uitgeschreven. Het beste en goedkoopste product wordt uitgekozen en op de markt gebracht, volledig terugbetaald door het ziekenfonds. Door dat systeem werden de kosten voor medicamenten in Nieuw-Zeeland de helft goedkoper. Als dat systeem hier wordt ingevoerd, zou onze ziekteverzekering 1,5 miljard euro besparen op te dure geneesmiddelen. Dat geld kan de overheid gebruiken om geneesmiddelen terug te betalen (300 miljoen euro), om 25.000 nieuwe jobs in de zorgsector te creëren (1 miljard euro) en om de raadpleging bij de huisarts volledig terug te betalen (200 miljoen euro) .
Wij pleiten ervoor dat de raadpleging bij de huisarts volledig wordt terugbetaald. Dat kan o.a. dankzij de opbrengst van het kiwimodel. De huisarts kent de patiënt het beste. Hij/zij beheert het globale medische dossier en is de vertrouwenspersoon. Hij/zij kan het beste advies geven voor een goede verwijzing naar een specialist.
De hoge ziekenhuisfacturen moeten naar beneden door het afschaffen van de supplementen. Die niet-terugbetaalde supplementen op erelonen en op medisch materiaal bij ziekenhuisopnames zijn ook de belangrijkste reden voor de dure privé-verzekeringspremies. Want gezondheidszorg is geen koopwaar maar een basisrecht voor iedereen. Daarom moet er ook een einde komen aan de privatisering en aan de commercialisering van de gezondheidszorg.
sp.a
De gezondheidszorg die we voor ogen hebben moet positief scoren op drie criteria: kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid. De gezondheidszorg moet dus zeer goed zijn, er moet een voldoende ruim aanbod zijn en alle zorgen moeten voor iedereen betaalbaar zijn. De patiënt staat centraal in de gezondheidszorg, participeert en kan klacht neerleggen bij een onafhankelijke ombuds. De zorg is transparant zodat de patiënt een bewuste keuze kan maken wat betreft prijs en kwaliteit.Gezondheidszorg van hoge kwaliteit moet voor iedereen gelijk toegankelijk zijn. De gezondheidszorg mag dus geen deel van de vrije markt worden. Mensen moeten wel vrij kunnen kiezen waar en door wie ze zich laten verzorgen. Door de keuzevrijheid van de goed geïnformeerde patiënt stimuleren we zorgaanbieders om de kwaliteit van onder meer hun infrastructuur, hun dienstverlening en hun onthaal te verbeteren. We willen, kortom, wel kwaliteitsconcurrentie maar geen prijsconcurrentie, vrije keuze maar geen vrije markt.
sp.a wil een sociale gezondheidsrichtlijn. Die richtlijn moet ervoor zorgen dat inzake gezondheidszorg, de vrije markt alleen speelt binnen de grenzen die nationale overheden opleggen. Staatssteun en beperkte mededinging zijn in de gezondheidszorg geen vieze woorden.
Om voor iedereen de kwaliteit met de betaalbaarheid te verzoenen, is een hoge doelmatigheid van de uitgaven prioritair. Door de stijgende uitgaven ten gevolge van de vergrijzing en het verruimd en beter aanbod, is dit doelmatig gebruik van publieke middelen een speerpunt van onze politieke actie. Op het gebied van betaalbaarheid van gezondheidszorg kiezen heel wat mensen voor “gezondheidsverzekeringen”. Die zijn voor heel wat mensen een feit, maar gaan voorbij aan het solidariteitsprincipe. Ze mogen voor mensen met een chronische ziekte of voor ex-patiënten niet langer onbetaalbaar en onbereikbaar zijn.
Op het gebied van de betaalbaarheid moeten we de terugbetaling van implantaten verbreden . Dat moet gepaard gaan met een veel strengere prijscontrole en de opname van implantaten in de maximumfactuur. Supplementen moeten we afbouwen.
Verzorgen is goed, maar voorkomen is beter. Een gezondheidsbeleid moet dus ook preventief werken en daarbij de sociale ongelijkheid wegwerken. Ziekte mag nooit tot armoede leiden.
De bijdrage voor de zorgverzekering moet inkomensgerelateerd zijn.
Vlaams Belang
De medische overconsumptie in ons land - en dan vooral in Wallonië - doet de kosten van de gezondheidszorg de pan uit swingen. Naast de splitsing van de sociale zekerheid moeten er maatregelen komen die leiden tot een meer verantwoorde medische consumptie:Gezondheidszorg
- invoering flexibele, geëcholonneerde gezondheidszorg;
- stimulering van het kiezen van een vaste huisarts;
- herwaardering van de verloning van de huisartsen;
- invoering van een gemengde financiering van het inkomen van artsen en apothekers;
- responsabilisering van artsen via een goede medische praktijkvoering;
- responsabilisering van de patiënt via het betalen van remgeld;
- herwaardering van verpleegkundigen en paramedici;
- stimulering van voorschrijven van generische geneesmiddelen.
Mensen met een handicap
- Te veel Vlamingen met een handicap staan op een wachtlijst voor een plaats in een gespecialiseerde instelling.
- Te veel Vlamingen met een handicap wachten op een persoonlijk assistentiebudget (PAB).
- De structurele wachtlijsten voor mensen met een handicap moeten versneld worden weggewerkt.
- Het Vlaams Belang wil meer aanwervingen in de overheidssector voor mensen met een handicap.
Wachtlijsten voor kinderen met leer- en gedragsproblemen
De sector van ambulante revalidatie en van complexe leer- en gedragsproblemen moet volledig in handen komen van de Vlaamse Gemeenschap. Nu is er een te ingewikkelde verdeling van bevoegdheden tussen de Vlaamse Gemeenschap en de federale overheid.
Bijzondere jeugdzorg
Paars loste het probleem van de reguliere opvangcentra voor probleemkinderen niet op. De beschikbare voorzieningen zitten vol. De wachttijd voor ambulante begeleiding is gemiddeld één jaar. Voor heel wat jongeren is er te weinig opvang en onvoldoende begeleiding. Er is behoefte aan een meer laagdrempelige eerstelijnsjeugdzorg. Formeel hebben de CLB’s (Centra voor Leerlingbegeleiding, voordien PMS en Medisch Schooltoezicht) die opdracht. Ze kunnen deze echter niet uitvoeren door allerhande praktische bezwaren. Voor de psychosociale taak van de CLB’s zijn er in elk geval fors meer middelen nodig.
Geestelijke gezondheidszorg
De Vlaamse Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) hebben een onmisbare opdracht in het opvangen en behandelen van psychische problemen. Een van de graadmeters voor de zorgzaamheid van een samenleving is het budget dat naar de geestelijke gezondheidszorg gaat. De vraag overstijgt nu ruimschoots het aanbod. De budgetten houden geen groeimogelijkheden meer in. Er is zelfs in werkelijkheid een jaarlijkse vermindering van de hulpverleningscapaciteit. Het Vlaams Belang wil dat daar verandering in komt.