Standpuntenmatrix per thema: Staatsschuld
CD&V

De staatsschuld weerspiegelt vooral het begrotingsbeleid van het verleden. Maar dat verleden heeft een belangrijke impact op het beleid van vandaag. Want hoe hoger de schuld, hoe zwaarder de rentelasten. Het geld dat opgaat aan die rentelasten is niet meer beschikbaar om de kerntaken uit te voeren. Een beleid van schuldafbouw is daarom ook een duurzaam beleid. Met respect voor de jonge en toekomstige generaties. Schuldafbouw is ook de beste garantie op een duurzame financiering van de sociale zekerheid.
Groen!

Groen! wil de problemen van nu niet doorschuiven naar toekomstige generaties. Niet in de vorm van ecologische schulden, en evenmin in de vorm van een buitensporige staatsschuld. We streven daarom naar een begroting in evenwicht tegen 2015. We besparen en boren nieuwe inkomsten aan. We willen dit op een slimme en sociale manier doen, zodat de sterkste schouders de lasten dragen en niet de lagere en middenklassen. Dit doen we door de belastingsfraude fors aan te pakken, de lasten op arbeid te verminderen door de lasten op vervuiling te verhogen, een vermogenswinstbelasting en speculantentaks in te voeren,… Via iinvesteringen in energie-efficiëntie besparen we sterk op de werkingskosten van de Staat. Zo kunnen we de overheidsfinanciën op orde krijgen en tegelijk werken aan de groene economie van de toekomst.
LSP

LSP zegt: stop de afbetaling van de staatsschuld en nationaliseer de bankensector. In de plaats van geld te blijven pompen in banken die dit toch maar gebruiken om te speculeren tegen onze arbeidsvoorwaarden en de toekomst van onze kinderen, kunnen we beter stoppen met de afbetaling van de staatsschuld en de volledige financiële sector onder gemeenschapscontrole plaatsen.
N-VA

We willen niet dat onze kinderen en kleinkinderen de factuur moeten betalen voor het desastreuze wanbeleid dat vandaag wordt gevoerd op federaal vlak. De N-VA is voorstander van een echte Copernicaanse hervorming waarbij de deelstaten volledige fiscale autonomie hebben. Fiscale autonomie in een confederaal systeem betekent dat we de zaken omdraaien: de deelstaten heffen belastingen en keren een dotatie uit aan de confederatie voor de financiering van de overgebleven bevoegdheden en taken. Fiscale verantwoordelijkheid voor de deelstaten moet de transparantie verhogen en geeft de burgers de kans hun beleidsmakers ter verantwoording te roepen voor het gevoerde beleid. Als keerzijde van de fiscale autonomie moeten de deelstaten verantwoordelijkheid opnemen voor de gesplitste historische Belgische overheidsschuld. De N-VA vraagt dat de deelstaten de lasten van de overheidsschuld overnemen. Wie belastingen heft, moet ook verantwoordelijkheid opnemen.