Standpuntenmatrix per thema: Staatshervorming
BUB
Op vlak van de staatshervormingen is de B.U.B. heel duidelijk. Wij zien geen graten in het verder herverdelen van bevoegdheden op een manier die niet “to the point” is en ook niet wenselijk is. Einstein zei ooit : “Men kan problemen niet oplossen in hetzelfde denkpatroon dat ze gemaakt zijn”. De B.U.B. ziet vandaag dat meer splitsingen meer problemen veroorzaken. Daarom stelt de B.U.B. een ander communautair parcours voor. De B.U.B. streeft naar een vernieuwd unitair België, waarin de provincies de basis vormen om het beleid te decentraliseren. De reden daarvan is vrij logisch. De taalgrens is immers niet dé economische grens dus ook niet geschikt om een beleidsgrens te vormen. Het is ook beter dat de provincies het nationale beleid op hun eigen manier , aangepast aan hun eigen problemen, provinciaal kunnen uitvoeren. Met een unitair, gedecentraliseerd België wil de B.U.B. een degelijk, pluralistisch en een betaalbaar bestuur creëren. De Belg betaalt nu voor 6 regeringen en krijgt alleen rotte appelen als vrucht.CAP
CAP verzet zich tegen het communautair opbod van de traditionele partijen. De regionalisering van bevoegdheden zal gebruikt worden om het neoliberaal beleid door te drukken, zoals ook in het onderwijs is gebeurd. CAP pleit voor solidariteit en organiseert zich ook over de taalgrens heen.We verzetten ons tegen iedere verdere regionalisering van de arbeidsmarkt of maatregelen die de werkenden tegen elkaar uitspelen.
CD&V
Voor CD&V moet er een nieuwe en grondige staatshervorming komen, waarbij een confederaal model met het zwaartepunt bij de deelstaten onze finaliteit is. De staatshervorming is geen doel op zich, maar een hefboom voor het veiligstellen van onze toekomstige welvaart : om een efficiënter beleid voor meer jobs, een betrokken gezinsbeleid, een goede gezondheidszorg, maximale sociale bescherming voor alle Vlamingen, een innoverende economie... Dit vereist dan ook de overheveling van heel wat sociaaleconomische bevoegdheden (bv. arbeidsmarktbeleid) op basis van het subsidiariteitsbeginsel (een taak moet worden uitgevoerd op het niveau waar dit het meest efficiënt kan), het streven naar homogene bevoegdheidspakketten en het sterker responsabiliseren van de verschillende overheden. Daarbij moet elke overheid zich op de eigen kerntaken concentreren en zich onthouden indien zij op de bevoegdheden van een andere overheid terecht komt.Dialoog is de enige manier om er te geraken. Die dialoog wil CD&V aangaan, constructief maar vastberaden. Daarom ook moeten reeds in het kader van de regeringsvorming duidelijke en concrete afspraken gemaakt worden m.b.t. de staatshervorming en de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.
Groen!
Groen! vindt de staatsinrichting een belangrijk thema dat in de volgende legislatuur tot grondige hervormingen moet leiden. We moeten komaf maken met de situatie waarin de sputterende staatsinrichting en het politiek debat erover het voeren van een toekomstgericht beleid rond het socio-economische en het ecologische in de weg staat. Groen! wil komen tot een win-winsituatie voor de gemeenschappen, de gewesten en de federale overheid. Essentieel daarbij is een nieuwe financieringswet, die het federale niveau in staat stelt om de sociale zekerheid te versterken en de regio’s om meer verantwoordelijkheid op te nemen. We willen BHV splitsen en bevoegdheden verschuiven om meer coherentie te creëren. Een grote hervorming houdt voor ons ook de afschaffing van de Senaat in en de invoering van een federale kieskring.
Groen! staat voor een modern en constructief federalisme dat de gewesten en gemeenschappen en het federale niveau in staat stelt om hun bevoegdheden ten volle uit te voeren ten dienste van hun burgers. Groen! wijst elk scenario af dat leidt naar de splitsing van het land of naar een verder uiteengroeien van gemeenschappen en gewesten.
Lijst Dedecker
Lijst Dedecker wil dat Vlaanderen economisch vooruit kan. Het huidige Belgische model maakt vooruitgang zeer moeilijk. Lijst Dedecker is echter een partij van mensen met verantwoordelijkheids- en solidariteitszin. Onze visie op de staatsstructuur is dan ook samen te vatten als: “Met Wallonië als het kan, zonder België als het moet”. De bal ligt dan ook in het Franstalige kamp. Kiest men voor een conservatief, niet-ondernemend Wallonië met haar traditionele socialistische politiek, dan moeten de wegen van Vlaanderen en Wallonië scheiden. Te veel bevoegdheidsdomeinen zijn versnipperd over meerdere beleidsniveaus. Een ondernemingsgericht beleid voeren is op die manier onmogelijk omdat voor de meeste hervormingen het fiat van de ultraconservatieve PS nodig is. Bevoegdheden moeten altijd als homogene pakketten aan de deelstaten toegewezen worden. Het huidige systeem van onvoorwaardelijke Noord-Zuid-transfers is geen solidariteit, maar onrecht. De transfers beletten dat Wallonië verantwoordelijkheid opneemt voor het eigen beleid. Hulpverslaving verlamt de creativiteit. Wij willen een doorzichtige en eerlijke solidariteit op basis van klare afspraken. Beperkt in de tijd en gemeten aan resultaten op vlak van groei, ondernemerschap en tewerkstelling. Door een voorwaardelijke, resultaatsgebonden interregionale solidariteit kan Wallonië behoedt worden voor een abrupte verarming en krijgt het zuurstof voor een nieuwe onafhankelijke koers. LSP
LSP voert campagne met tweetalige affiches om te verduidelijken dat niet iedereen gediend is met het communautaire opbod. We verzetten ons tegen iedere discriminatie en komen op voor de democratische rechten van iedereen, maar daarover gaat het niet bij de communautaire scherpslijpers. Die willen enkel de arbeiders verdelen in de hoop op regionaal niveau besparingsmaatregelen op te leggen die ze er op federaal niveau niet door krijgen. De Linkse Socialistische Partij is internationalistisch. Dat is de enige manier om de democratische rechten van iedere natie te erkennen en te garanderen. Zowel de Belgische natie als de Vlaamse nationalisten en de Franstalige regionalisten vertrappelen in dienst van hun respectieve patroons zowel de rechten van de arbeiders van de andere natie of taalgroep als die van hun eigen natie of taalgroep.
N-VA
België is een optelsom van een Vlaamse en een Franstalige democratie, een permanente diplomatieke conferentie tussen twee uit elkaar groeiende landen als het ware. De huidige Belgische structuren werken immers niet meer, dit land zit muurvast. Het Belgische tussenniveau zien wij op termijn verdampen. De toekomst is aan Vlaanderen en Europa. België biedt immers niet de schaalvoordelen die Europa ons wel kan bieden (bv. inzake interne markt, concurrentiebeleid, muntunie, defensie…) en kampt tegelijk met enorme heterogeniteitskosten doordat Vlamingen en Franstaligen het nergens nog over eens geraken. België moet nu een confederale staat worden waarbij de deelstaten Vlaanderen en Wallonië het centrum worden van de macht. Dat is de grote stap vooruit die we nu moeten durven zetten.Open VLD
Onze huidige staatsstructuur vertoont nog een ruim aantal zwak- en onvolkomenheden. De Open Vld pleit derhalve voor een efficiënte staatsstructuur die gebaseerd is op éénvormigheid, subsidiariteit, samenwerking en convergentie, gelijke behandeling, financiële verantwoordelijkheid, solidariteit en een nieuw evenwicht tussen de autonomie van de deelstaten en de samenhang van de federatie. Dit beduidt dat de Open Vld niet kiest voor separatisme maar evenmin voor immobilisme of minimalisme. Inzake de overheveling van bevoegdheden wordt er gepleit voor een zo ruim mogelijke defederalisering van sociaal economische aangelegenheden. In hoofdzaak wordt er gedacht aan een verdere en volledige overheveling van het arbeidsmarkt- en economisch beleid, het huisvestingsbeleid, het wetenschaps- en het verkeersbeleid, alsmede het gezins- en gezondheidsbeleid.Op het vlak van de financiering dient de bijzondere financieringswet zo te worden gewijzigd dat er meer financiële verantwoordelijkheid kan worden verleend aan de gemeenschappen en de gewesten.
Met betrekking tot het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest is het noodzakelijk om alle bijzondere financieringskanalen te groeperen in één transparante en doorzichtige financiering. Dit uitgangspunt is evenwel gebonden aan de voorwaarde dat Brussel de hoofdstad dient te blijven van Nederlandstaligen en Franstaligen.
Ook dient de federale staatsstructuur voorzien te worden van elementen die centripetaal fungeren. Hier wordt er gedacht aan het instellen van een federale kieskring, het omvormen van het Arbitragehof naar een volwaardig Grondwettelijk Hof, en het laten samenstellen van de Senaat uit vertegenwoordigers van de gemeenschappen en de gewesten.
Tot slot dient de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde zo te worden gesplitst dat het instellen van een tweetalige kieskring Brussel en een Nederlandstalige kieskring Vlaams-Brabant mogelijk wordt gemaakt. Ook de splitsing van het gerechtelijk arrondissement Brussel dient te worden verwezenlijkt.
Voor Open Vld dient een volgende ronde in de Staatshervorming te geschieden op basis van de dialoog en niet de confrontatie.
PVDA+
Voor een sterke federale sociale zekerheidBelgië telt minder inwoners dan Londen. Maar het heeft wel zes regeringen, 52 ministers en staatssecretarissen, 534 volksvertegenwoordigers en senatoren; 10 provinciegouverneurs, 60 provinciale bestendige afgevaardigden en 737 provincieraadsleden. Alles wordt opgesplitst: sport, onderwijs, cultuur, tot en met het Rode Kruis. Dat is verspilling en inefficiëntie.
Voor de PVDA+ kan het niet dat een werkloze er beter of slechter aan toe is al naargelang de streek waar hij woont of de taal die hij spreekt. Het kan niet dat er verschillende voorwaarden zijn om recht te hebben op uitkeringen, verschillende niveaus van uitkeringen, verschillende criteria voor wat als een ‘passende job’ kan worden gezien of verschillende collectieve arbeidsovereenkomsten. Daarom verzetten wij ons tegen elke verdere opsplitsing zeker die van de wetgeving inzake werkloosheidsuitkeringen en aanverwanten.
Eens de werkloosheidsuitkeringen geregionaliseerd staat de poort wagenwijd open naar nog meer splitsingen:de loonpolitiek en de gehele Sociale Zekerheid. De werknemers in Vlaanderen, in Brussel, in Wallonië hebben hierbij niets te winnen.De splitsing van de sociale zekerheid kan op termijn in het nadeel van de Vlaamse werkende bevolking spelen. De veroudering en de uitgaven die ermee gepaard gaan (uitbetaling pensioenen, uitgaven gezondheidszorg) treft Vlaanderen harder dan Wallonië en zeker meer dan Brussel.
De ‘geldstromen’ van Vlaanderen naar Wallonië zijn nauwelijks kleine beekjes vergeleken met de rivieren van geld die de jongste 20 jaar van de portemonnee van de werknemers naar die van de kapitaalbezitters stroomden. Alle loontrekkenden samen krijgen 8 % minder van de totale waarde van de productie in België dan 20 jaar geleden. En de kapitaalbezitters 8 % meer. Als de verdeling van de nationale rijkdom was gebleven zoals 20 jaar geleden, dan kon elk Waals gezin en elk Vlaams gezin zich vandaag gratis een huis aanschaffen.
De PVDA+ wil die echte transfer aanpakken door een fortuinenbelasting. De helft van de opbrengsten ervan (2,5 miljard euro) volstaat om de sociale zekerheid te herfinancieren.
sp.a
We moeten de staat hervormen om de staat sterker te maken. Om sterke overheden aan het werk te zetten voor meer jobs en betere sociale bescherming. De lakmoestest voor een sociale staatshervorming is drievoudig. Winnen de overheden aan sociale slagkracht? Loopt het sociaal overleg beter? Ontstaat er een sociale hervormingsdynamiek?Een kerntaak van gewesten en gemeenschappen is al wat te maken heeft met investeren in en activeren van menselijk kapitaal. Onderwijs en opleiding horen daarbij, maar ook de overstap naar de arbeidsmarkt, en de daarbij horende arbeidsbemiddeling, zoals Plaatselijke Werkgelegenheidsagentschappen en outplacement. Om activering op maat van de mensen in elke regio te krijgen, moet ook het tewerkstellingsbeleid voor doelgroepen (selectieve lastenverlaging, activering van uitkeringen) uitsluitend gewestbevoegdheid worden. De gewestelijke invulling kan gebeuren binnen een federaal kader, waarbij we kosten en baten van de gewestelijke acties voor de federale kas verrekenen.Dat is doelmatiger dan ingewikkelde en dure federale compromissen tussen uiteenlopende doelstellingen.
Sociaal beleid vereist sterke overheden maar ook sterk sociaal overleg. Zeker voor gevoelige kwesties op het kruispunt tussen onderwijs, opleiding en arbeidsmarkt. De staat hervormen kan geen middel zijn om het overleg te begraven, integendeel.
Vlaams Belang
De ingewikkelde Belgische staatsstructuren verhinderen een efficiënt beleid. Vlaanderen en Wallonië hebben over alles een verschillende mening. Door de ingewikkelde Belgische structuur zijn de deelstaten met handen en voeten gebonden aan de Belgische schoonmoeder en ontstaan er voortdurend wrijvingen en conflicten. De politieke macht bevindt zich nog altijd op het federale niveau, waar de Vlamingen niets zelf kunnen beslissen zonder instemming van de Franstaligen. Het Belgische federalisme is vooral een dwangbuis gebleken om rechtvaardige Vlaamse eisen te blokkeren.Het Vlaams Belang is de enige partij die resoluut en consequent opkomt voor Vlaamse onafhankelijkheid. Vanzelfsprekend denken wij ook grondig na over hoe de staatsstructuur van deze nieuwe staat er zal uitzien en hoe Vlaanderen zich extern zal positioneren in de internationale en Europese statengemeenschap. Voor ons moet Vlaanderen in ieder geval een moderne staat zijn met efficiënt werkende instellingen. De rechten en de vrijheden van de Vlamingen moeten maximaal gewaarborgd worden. In tegenstelling tot de Belgische bananenrepubliek is het onafhankelijke Vlaanderen een rechtsstaat waar de Vlaamse overheid onvoorwaardelijk onderworpen is aan de wet. Alhoewel het Vlaams Parlement de enige vertegenwoordiger is van het Vlaamse volk, zijn wij ook gewonnen voor een zo groot mogelijke directe democratie. Het overheidsoptreden moet immers maximaal democratisch gelegitimeerd zijn en bepaalde fundamentele beslissingen moeten als het ware door de samenleving worden gedragen. De Vlamingen hebben recht op de moderne, democratische staat, waarvan we de grondlijnen uittekenen in de Proeve van Grondwet van de Republiek Vlaanderen. De Vlaamse politieke kaste moet enkel de moed hebben om af te rekenen met de huidige Belgische staat. Enkel een flinke dosis politieke moed is daarvoor vereist.