Standpuntenmatrix per thema: Financiële crisis
Belgische Alliantie
Om geloofwaardig te zijn heeft elk land behoefte aan een voldoende institutionele en sociaal-economische stabiliteit. Stabiliteit is dan ook een waarde op zich. Daarvan zijn bijna alle landen zich ook bewust. Stabiliteit is een basisvoorwaarde voor een goed investeringsklimaat. Bedrijven die zich in ons land willen vestigen maken prognoses op lange termijn en willen vaste, betrouwbare institutionele gesprekspartners. Daarom alleen al mogen landen niet om de paar jaar het hele stelsel door elkaar schudden. Voor de Belgische Alliantie moet een eventuele nieuwe staatshervorming daarom worden gevolgd door een lange periode van stabiliteit. De Belgische Alliantie stelt een pact voor van alle democratische politieke partijen om gedurende een decennium niet weer het staatsbestel in vraag te stellen. Een stabiel institutioneel bestel met defecten is beter dan een instabiel geheel. Zeker als er geen garanties zijn dat de disfuncties ook echt kunnen worden weggewerkt. Dat is met de hervormingen in België nog bijna nooit het geval geweest, onder meer omdat zij het voorwerp zijn van politieke koehandel tijdens nachtelijke onderhandelingsmarathons, nooit van inschattingen over efficiëntie en doelmatigheid. CAP
Geen nationalisatie van verliezen en slechte kredieten en privatisering van winsten. Banken in vereffening stellen, alle rommelkredieten afzonderen en bankwezen herleiden tot het beheer van spaargeld en normale investeringsbeleid in maatschappelijke verantwoorde activiteiten. Herinvoeren van scheiding investeringsbank en spaarbank. Overheidscontrole en -monopolie van de overheid op krediet en geldschepping invoeren. CD&V
De Vlaamse en de federale regering hebben de Belgische banken gered, en daarmee ook het spaargeld van de mensen èn onze economie. Na het crisisbeheer, is het tijd om te werken aan de langere termijn. Zo pleit CD&V voor een betere toezicht op de financiële sector. Dit wordt best Europees en internationaal geregeld. De consumentenbescherming kan worden verbeterd via een scherpere controle op reclame en verkooppraktijken en via meer financiële vorming. Op het vlak van de lonen in de financiële sector moet de lange termijn weer de bovenhand krijgen op het korte termijn-gewin. De financiële crisis heeft de beperkingen van de onbeperkte, neoliberale economie in de verf gezet. De christendemocratische visie van de sociaal gecorrigeerde markteconomie is actueler dan ooit. Groen!
Hebzucht, korte termijn winstbejag en slecht risicobeheer liggen aan de basis van de huidige financiële crisis. Deze pijnpunten zitten in de internationale financiële sector ingebakken, en enkel een diepgaande structurele hervorming kan het tij doen keren. De financiële sector moet terug naar een ondersteunende rol van de reële economie – enkel in deze laatste wordt er meerwaarde gecreëerd. Groen! wenst de strikte scheiding tussen spaarbanken en zakenbanken terug in te voeren. Ook dienen de banken en financiële instellingen verplicht te worden grotere buffers aan eigen vermogen aan te houden. De wildgroei aan derivatenmarkten en complexe financiële producten moet worden ingeperkt. De loon- en bonusschema’s van managers moeten een drijfveer zijn voor lange termijn denken. Als banken ondersteuning nodig hebben van de overheid om hun faillissement te voorkomen, gebeurt dit best door een tijdelijke nationalisatie. Op die manier komen ook de potentiële winsten bij de belastingbetaler terecht, en kan de overheid de beleidsreorganisatie mee helpen sturen. Als de financiële crisis de investeringen in een groene economie dreigt stil te leggen of af te remmen, moet de overheid tussenkomen.Lijst Dedecker
De financiële crisis wordt door sommigen politiek gerecupereerd om meer regels op te leggen aan de financiële sector. Dit is onterecht. De financiële sector is een van de meest gereguleerde sectoren. Stellen dat de financiële crisis veroorzaakt werd door een gebrek aan regulering is dus flagrant onjuist. Het klopt wel dat het toezicht op de financiële sector gebrekkig was en nog steeds is.Waakhonden zoals de CBFA (de Bankcommissie) moeten dringend volledig gedepolitiseerd worden en geleid worden door onafhankelijke financiële specialisten in plaats van door afdankertjes van de politiek. Tegelijk pleit LDD voor het depolitiseren van de raden van beheer, bestuur en toezicht van ondernemingen en meer in het bijzonder financiële instellingen. Het kan niet dat politici beloond worden met een zitje in de raad van bestuur van een bank. Door depolitisering verbetert het toezicht intern en stijgt ook de kwaliteit van het besluitvormingsproces.
LSP
De schandalige reddingsoperaties in de banksector, waarvoor wij als belastingsbetalers zullen opdraaien, hebben een debat op gang gebracht. Wij verzetten ons tegen het idee van een “bad bank” waarbij de overheid alle risico’s kosteloos overneemt. Een heroprichting van een overheidsbank zou niet volstaan om de crisis op te lossen. Wij zijn het voor één keer eens met professor De Grauwe en Ivan van de Cloot van Itinera als ze pleiten voor nationalisatie van de hele banksector. Wat ons betreft met schadeloosstelling uitsluitend aan de kleine aandeelhouder op basis van bewezen behoefte. Wij zijn het oneens waar ze argumenteren voor een terugverkoop aan de privé, zodra de banken gesaneerd en terug winstgevend zijn. Wij zouden integendeel deze gelegenheid aangrijpen om heel het bank en kredietwezen aaneen te rijgen in één sterke publieke instelling, onder democratische controle van de gemeenschap. In plaats van de bankdirecties te smeken om krediet te verstrekken, zou de overheid zelf de nodige publieke investeringen kunnen plannen om te beantwoorden aan de echte behoeften van de bevolking.
N-VA
De N-VA keek met stijgende verbazing toe op de manier waarop de federale regering de financiële crisis heeft aangepakt in België. Ofwel werden de verkeerde keuzes genomen (Fortis), ofwel werd er gewoonweg niet thuisgegeven wegens een Vlaamse bank (KBC). Het is bovendien duidelijk dat de controlerende organen binnen de financiële sector hun werk niet naar behoren hebben gedaan. De N-VA meent dat er behoefte is aan een meer strikte controle van banken, maar evengoed van ratingbureaus die financiële producten quoteren. Die controle gebeurt best op Europees niveau. Tot slot stellen we vast dat de financiële crisis de zogenaamde publiek-private financiering van projecten sterk onder druk zet. Ook daarom willen we dat Vlaanderen meer budgettaire ruimte krijgt om te investeren.
Open VLD
De financiële crisis heeft enorme schade aangericht, en nog steeds weet niemand waar dit eindigt. Het is een crisis van het kortetermijndenken, van de hebzucht en van spelregels die de tred van de globalisering niet meer konden bijbenen. De crisis moet allereerst internationaal worden aangepakt door meer samenwerking. Dat kan als Europa bewijst dat het met één stem kan spreken.
In Vlaanderen biedt de crisis ook de gelegenheid om resoluut te gaan voor moedige keuzes, voor fundamentele hervormingen. Keuzes die eindelijk komaf maken met regels stammend uit een vorige eeuw.
Vlaanderen moet dan ook volop gaan voor de ontwikkeling van innovatieve en duurzame sectoren. en geen deficit spending initiëren voor zowat alle sectoren. Ondanks de noodzakelijke redding van banken overal ter wereld, moeten we nu zeker de openbare financiën onder controle houden en niet aan ‘deficit spending’ gaan doen. Open Vld zal niet tolereren dat onze kinderen en kleinkinderen het gelag betalen voor de onachtzaamheid en de laksheid die sommigen nu aan de dag willen leggen.
PVDA
Deze crisis is het resultaat van het kapitalistische maatschappijmodel, waarin mer werd geproduceerd dan de meeste mensen eigenlijk konden kopen. Die overproductie heeft zich een tijd lang kunnen verschuilen achter een gigantische groei van het krediet en een door schulden gefinancierde consumptie in de VS. Nu moet de reddende hand van de staat het vermogen van de rijken veiligstellen. Met hun reddingsprogramma\'s voor de banken wentelen de regeringen de kosten van de financiële crisis af op de samenleving.
Wij willen dat het oerheidsgeld dt nu naar de banksector vloeit dient voor de heroprichting van een openbare bank waar ons spaargeld veilg is.
Als de politici in de jaren \'90 de ASLK en het Gemeentekrediet konden privatiseren, dan moeten ze vandaag maar de politieke moed vinden om de tegengestelde beweging te maken.
Nieuw-Zeeland bewijst in de praktijk dat het kan. Daar richtte de overheid samen met de Post opnieuw een openbare bank op: de Kiwibank. De Kiwibank hield zich ver van de beurs en de internationale kapitaalmarkten en kreeg daarom ook niet te maken met de rommelhypotheken. Zo wist de Kiwibank spaarcentjes en pensioenen veilig te stellen.
Bij een openbare bank kan je makkelijker een lening voor je huis krijgen. Dat was vroeger het handelsmerk van de ASLK.
Een openbare bank is goed voor de tewerkstelling en het personeelsbeleid. Privébanken jagen op maximale winst, schrappen jobs en besparen op verloning. Een openbare bank kan kiezen voor een menselijk personeelsbeleid.
Een openbare bank is ook gewoon goedkoper. Bij de Kiwibank liggen de tarieven de helft lager dan bij de andere banken.
Een openbare bank investeert de opbrengsten ervan in de gemeenschap: in sociale woningbouw, energiebesparing, de zorgsector, duurzame economie. Investeren in wapenhandel of ecologisch schadelijke projecten wordt dan verboden.
Een nieuwe openbare bank kan opnieuw de bevoorrechte schuldeiser van de staat en de gemeenten worden. Vandaag eisen privébanken hoge interesten op de overheidsschulden. Het zou absurd zijn hoge interesten te blijven betalen op de overheidsschuld.
SLP
SLP wil zo snel mogelijk een Europese toezichthouder die de producten die banken verkopen kan controleren. Een spaarboekje moet weer een risicoloze investering worden. Banken mogen deposito’s dus niet beleggen in risicovolle producten. De liquide middelen en de kapitaalreserves van financiële instellingen moeten verhoogd worden. De bepaling van het noodzakelijke ‘economische kapitaal’ van een bank, wat een reserve vormt om te weerstaan aan een inkrimping van het eigen vermogen tengevolge van marktturbulentie, werd veel te beperkt ingeschat. Wij willen het systeem van dynamisch provisioneren voor banken verplichten. In economische voorspoedige tijden worden hierbij hogere voorzieningen aangelegd die worden verlaagd in slechte jaren.
Bonussen voor de topbankiers stimuleren hen om almaar meer risico te nemen. In goede tijden incasseert het management dikke premies, in slechte tijden riskeren ze hooguit ontslag. Daarbij ontvangen ze vaak nog torenhoge ontslagvergoedingen. De bonussen van het topmanagement moeten in functie zijn van de provisies van de onderneming.
sp.a
De financiële crisis is geen accident de parcours, maar een liberale crisis. Banken hebben onredelijk veel risico’s genomen (casinokapitalisme) met zicht op eigen gewin en op kap van de gewone spaarder. Het gevolg was dat het economische en financiële systeem binnen de kortste keren stilviel. Dat alle gezinnen en bedrijven op die manier door het roekeloos gedrag van banken gegijzeld worden, kan niet. We trekken de nodige lessen uit het verleden. Het financiële systeem moet fundamenteel herdacht en herbouwd worden. Er moet een strengere controle op de banken komen waarbij de banken verplicht worden om terug te keren naar hun kerntaken: het veilig beheren van het spaargeld, het verzorgen van het betalingsverkeer en het verlenen van kredieten aan gezinnen en bedrijven.
Er moet een duidelijk onderscheid komen tussen investeringsbanken en depositobanken, meer transparantie voor alle financiële producten, regels die kapitaalsreserves verzekeren, rapportering over het gebruik van overheidsmiddelen en een verbod op speculatieve short selling. Een nieuwe Belgische regulator die het toezicht op de financiële producten bundelt, een nieuw mechanisme van risicoclassificatie en strengere informatie- en reclameregels voor financiële producten moeten de consument beschermen.
We willen komaf maken met exuberante toplonen en afscheidspremies. Het is onaanvaardbaar dat enkel werknemers opdraaien voor de kosten van de crisis.
UF
De financiële crisis heeft iedereen getroffen en dit niet alleen in België. Deze crisis moet vooral op internationaal vlak aangepakt worden. Op lokaal vlak meent UF dat de overheid de mensen vertrouwen moet geven in de nationale economie. De overheid moet de financiële crisis aanpakken als een goede huisvader en ervoor zorgen dat de beslissingen die nu worden genomen de toekomst van ons land en haar burgers niet hypothekeren.VCD
We beseffen intussen dat in een samenleving waar geld gebruikt wordt er een eerlijke ruil moet zijn , waarbij de twee partijen voordeel hebben aan de transactie. Economische transacties zijn lang niet altijd eerlijk. We komen op tegen oneerlijke praktijken. Maatschappelijk ondernemen waarbij er een betere afstemming is tussen alle betrokkenen en waarbij er maatschappelijke appreciatie is voor de onderneming, is essentieel.Vlaams Belang
Ook al is de huidige crisis het gevolg van schokken (instorting Amerikaanse hypotheekmarkt en implosie rommelkredieten) waar nationale overheden niet steeds vat op hebben, toch bleek België bijzonder slecht voorbereid. De vorige regeringen hebben nagelaten om tijdens de relatieve hoogconjunctuur de economische meevallers te gebruiken voor de verdere budgettaire sanering. Hierdoor was er al sprake van een structureel tekort, nog voor er sprake was van een crisis. Gezien de omvang van huidige recessie moet de overheid maatregelen nemen om de economie weer op gang te brengen. Bij een heropleving moet ze zo snel mogelijk teruggrijpen naar een orthodox budgettair beleid, teneinde de toekomst en de begroting niet verder te hypothekeren.