Standpuntenmatrix per partij: N-VA
(Financiële) crisis
De N-VA keek met stijgende verbazing toe op de manier waarop de Federale regering de financiële crisis heeft aangepakt in België. Ofwel werden De verkeerde keuzes genomen (Fortis), ofwel werd er gewoonweg niet thuisgegeven wegens een Vlaamse bank (KBC). Het is bovendien duidelijk dat de controlerende organen binnen de financiële sector hun werk niet naar behoren hebben gedaan. De N-VA meent dat er behoefte is aan een meer strikte controle van banken, maar evengoed van ratingbureaus die financiële producten quoteren. Die controle gebeurt best op Europees niveau.
Staatshervorming
België is een optelsom van een Vlaamse en een Franstalige democratie, een permanente diplomatieke conferentie tussen twee uit elkaar groeiende landen als het ware. De huidige Belgische structuren werken immers niet meer, dit land zit muurvast. Het Belgische tussenniveau zien wij op termijn verdampen. De toekomst is aan Vlaanderen en Europa. België biedt immers niet de schaalvoordelen die Europa ons wel kan bieden (bv. inzake interne markt, concurrentiebeleid, muntunie, defensie…) en kampt tegelijk met enorme heterogeniteitskosten doordat Vlamingen en Franstaligen het nergens nog over eens geraken. België moet nu een confederale staat worden waarbij de deelstaten Vlaanderen en Wallonië het centrum worden van de macht. Dat is de grote stap vooruit die we nu moeten durven zetten.
Justitie
De N-VA wil een rechtssysteem met een goede wetgevingskwaliteit, een goede handhaving en een goede rechtspleging. Een hervorming van justitie is noodzakelijk maar blijft nog steeds uit omdat er te grote verschillen in visie bestaan tussen de politieke partijen. De breuklijn loopt grotendeels gelijk met de taalgrens. Denk maar aan de visie over de eenheidsrechtbank. We moeten dus komen tot een Vlaamse justitie. Het Belgische strafrecht faalt. Vlamingen en Franstaligen hebben een andere visie op jeugdcriminaliteit. De Vlaamse partijen willen een echt jeugdsanctierecht, met begeleiding maar indien nodig ook met echte straffen.
Stemplicht
De N-VA is voor stemrecht, niet voor stemplicht. Van vrije en verantwoordelijke burgers mag verwacht worden dat ze minstens deelnemen aan de democratie door hun stem uit te brengen bij verkiezingen. De N-VA ziet er echter geen meerwaarde in hen hiertoe te verplichten. Wel stelt de N-VA voor om landgenoten die in het buitenland wonen te kunnen laten stemmen voor de deelstaatparlementen.
Belastingen
De N-VA past voor loze beloftes. De globale fiscale druk mag niet meer stijgen. De budgettaire ruimte moet er komen door een zuinigere overheid en een strengere activering. Als we opnieuw economische groei realiseren, kunnen we de lasten op arbeid verlagen, zowel fiscaal als parafiscaal. Om dit te bereiken doen we iets aan de kost voor de werkgever en iets aan het nettoloon. We geven onze economie een schokeffect door de kosten voor de kinderbijslag en de gezondheidszorg niet langer uit bijdragen op arbeid te financieren. Dit combineren we met een tweede verschuiving in de inkomstenbelasting door de belastingschalen te verbreden. Met deze twee maatregelen zetten we meer mensen aan het werk en financieren we de vergrijzing. Dat moet de inzet zijn van fiscale hervormingen.
Armoede
De N-VA gaat uit van een inclusieve visie op de samenleving. We stellen alles in het werk opdat er niemand van participatie in de samenleving verstoken zou blijven. Aan de kant gaan staan of de andere in de marge laten liggen zijn voor de N-VA geen opties. Om dan sociale uitsluiting - wat een ruimer begrip is dan alleen armoede - tegen te gaan wil de N-VA er alles aan doen opdat iedereen tussen 18 en 65 zou kunnen werken. Arbeidsparticipatie is zonder twijfel de beste weg om uit de armoede en De N-VA gaat uit van een inclusieve visie op de samenleving. We stellen alles in het werk opdat er niemand van participatie in de samenleving verstoken zou blijven. Aan de kant gaan staan of de andere in de marge laten liggen zijn voor de N-VA geen opties.
Staatsschuld
We willen niet dat onze kinderen en kleinkinderen de factuur moeten betalen voor het desastreuze wanbeleid dat vandaag wordt gevoerd op federaal vlak. De N-VA is voorstander van een echte Copernicaanse hervorming waarbij de deelstaten volledige fiscale autonomie hebben. Fiscale autonomie in een confederaal systeem betekent dat we de zaken omdraaien: de deelstaten heffen belastingen en keren een dotatie uit aan de confederatie voor de financiering van de overgebleven bevoegdheden en taken. Fiscale verantwoordelijkheid voor de deelstaten moet de transparantie verhogen en geeft de burgers de kans hun beleidsmakers ter verantwoording te roepen voor het gevoerde beleid. Als keerzijde van de fiscale autonomie moeten de deelstaten verantwoordelijkheid opnemen voor de gesplitste historische Belgische overheidsschuld. De N-VA vraagt dat de deelstaten de lasten van de overheidsschuld overnemen. Wie belastingen heft, moet ook verantwoordelijkheid opnemen.
Ontwikkelingssamenwerking
Vlaanderen wil werk maken van een ontwikkelingssamenwerking die goed bestuur en corruptiebestrijding opnieuw opneemt als een integraal onderdeel van het beleid. In Vlaanderen bestaat immers een duidelijk draagvlak voor een rationele aanpak van ontwikkelingssamenwerking, ook met de vroegere kolonie Congo. Als men schuldkwijtschelding hierin meerekent, dan gaat op dit moment ongeveer 0,7% van het BNP naar ontwikkelingssamenwerking. Dat komt in de buurt van de normen zoals voorgeschreven door Europa en de Millenniumdoelstellingen. Voor de N-VA moet die 0,7%-norm zeker gehandhaafd worden, maar gezien de huidige crisis is het niet opportuun om nog meer geld daarvoor uit te trekken. Er moet wel op toegezien worden dat onze ontwikkelingshulp zoveel mogelijk ongebonden hulp is.
Volksgezondheid
We besteden nu al maar liefst 10% van het BNP (35 miljard euro) aan onze gezondheidszorg. Van die 35 miljard euro betaalt de patiënt al meer dan 10 miljard euro uit eigen zak. Die explosie van uitgaven in de gezondheidszorg is niet langer houdbaar en mag niet aangemoedigd worden door een groeinorm van 4,5%. Men zou hier beter een efficiëntienorm van maken. Er moet een rem gezet worden op bepaalde uitgaven en medische overconsumptie moet ontmoedigd worden. Fundamenteler is dat Vlaanderen en Franstalig België er totaal verschillende visies op nahouden inzake de gezondheidszorg. Zij moeten elk hun eigen beleid kunnen voeren en daar financieel ook de gevolgen van dragen.
Buitenlands beleid
Vlaanderen moet de bevoegdheid krijgen zichzelf te vertegenwoordigen aan de Europese tafel voor zijn eigen bevoegdheden. De N-VA pleit voor een confederale coördinatiestructuur voor de overgebleven bevoegdheden en een split vote voor de bevoegdheden van de deelstaten. De N-VA heeft een duidelijke visie op de manier waarop Vlaanderen de wereld tegemoet moet treden. De Europese Unie is de belangrijkste nieuwe factor binnen de verschillende bestuurslagen. Wat Europa beslist, heeft effect op alle beleidsdomeinen, ook die van de deelstaten. Bovendien kenmerkt het huidig Belgisch federalisme zich door de bevoegdheid van de deelstaten om een buitenlands (Europees) beleid te voeren voor de eigen bevoegdheden. Dit unieke kenmerk vormt een bijkomende concrete aanleiding om af te stappen van de huidige complexe coördinatiestructuren die er vaak toe leiden dat er op Europees vlak geen standpunten worden ingenomen die rekening houden met onze belangen.
Begroting
België moet ten laatste in 2015 een begroting in evenwicht hebben.Dit is een enorme uitdaging, want deze regering heeft de begroting totaal laten ontsporen. Maar het moet, we kunnen niet anders. Met een staatsschuld van meer dan 100% van het BNP is er geen alternatief dan een strikt begrotingsbeleid te voeren. Hogere belastingen zijn voor de N-VA echter uit den boze, want de werkende Vlamingen worden nu al uitgeperst als citroenen. Het evenwicht moet net als in Vlaanderen bereikt worden door efficiëntiewinsten te boeken in de administratie en de beheersinstellingen van de sociale zekerheid. Bovendien moet men stoppen de groei van de uitgaven in de ziekteverzekering te stimuleren met een opgelegde groeinorm.
Europa
De N-VA wil aan de Europese Commissie een sterke rol toekennen als vertrekpunt voor een institutioneel en democratisch kader voor een evenwichtig sociaaleconomisch bestuur. De Europese Commissie moet in die zin ook het mandaat krijgen om afdwingbare sociaaleconomische doelstellingen vast te leggen in het kader van de Europese strategie 2020. De N-VA wil een sterker Europa, dat niet alleen economisch maar ook politiek alsmaar sterker en eendrachtiger wordt. Europa moet zo veel mogelijk aan één zeel trekken, zowel binnen de EU als op het wereldtoneel. Vele uitdagingen van de toekomst kunnen we niet aan op het niveau van de lidstaten afzonderlijk. Daarvoor hebben we een sterk Europa nodig. We begrijpen dat niet alle lidstaten klaar zijn voor deze stap naar een verdere Europese integratie. Bovendien is de Europese Unie zelf ook niet klaar om deze rol op zich te nemen. De weg naar een grotere Europese integratie zal in etappes verlopen waarbij het mogelijk moet zijn dat binnen de Europese Unie verschillende lidstaten het voortouw nemen.
Defensie
De voorbije 50 jaar bleef Europa gespaard van grote militaire conflicten. De N-VA durft te stellen dat met nieuwe bedreigingen op de achtergrond veiligheid een prijs heeft. De ontwikkeling van een klein en flexibel leger is een stap in de goede richting, maar heeft pas echt zin wanneer er een Europese veiligheidsmacht wordt opgericht die zich in het bijzonder richt op vredeshandhaving en vredesafdwingingDe N-VA is voorstander van een kernwapenvrije wereld. De kernwapens in Kleine Brogel moeten weg.Een ruime meerderheid in het parlement moet beslissen over de deelname aan buitenlandse missies. Als NAVO-lidstaat moeten we onze verantwoordelijkheid opnemen. De N-VA wil geen electorale spelletjes spelen op de kap van de militairen op missie en hun families. Met betrekking tot Afghanistan pleiten we voor een verdere solidaire deelname en afronding van deze missie.
Asielbeleid
Het huidige Belgische asielbeleid is ongecontroleerd en chaotisch. De jongste collectieve regularisatie was rampzalig voor het samenleven in vooral stedelijke gebieden en creëerde een aanzuigeffect. De kosten en lasten werden doorgeschoven naar de gemeenten. De N-VA is voor een strikt en rechtvaardig asielbeleid. De kennis van het Nederlands, van wetten en gewoonten is een belangrijke voorwaarde voor nieuwkomers om zich hier definitief te vestigen. De N-VA wil bovendien de snel-Belgwet en de voorwaarden voor gezinshereniging herzien. Misbruiken van procedures, schijnhuwelijken moeten tegengegaan worden. Uiteindelijk zal een humaan terugkeerbeleid moeten worden georganiseerd.
Monarchie
De rol van de koning moet beperkt moet worden tot een volstrekt ceremoniële aangelegenheid in dit confederaal model. De financiële afspraken voor het koningshuis moeten beter aansluiten bij die protocollaire rol. De N-VA vindt in principe dat het land moet vertegenwoordigd worden door iemand die daartoe verkozen is door de mensen, wat echter niet noodzakelijk betekent dat een president moet verkozen worden.
Milieu
Energie zal in de toekomst ongetwijfeld voor een belangrijk deel uit hernieuwbare bronnen moeten worden opgewekt. Daarom is het van belang dat we in dit land de doelstellingen halen die de Europese Unie oplegt. Een groene economie schept immers ook welvaart. De N-VA stelt een verhoogde energie-efficiëntie als absolute prioriteit voor. Energie-efficiëntie en rationeel energiegebruik zijn niet of nauwelijks ingeburgerd bij de federale overheid. De overheid moet in combinatie met investeringen in hernieuwbare energie ernstig werk maken van een verlaging van het energieverbruik van haar gebouwenpark. Het subsidiebeleid inzake hernieuwbare energie mag dus niet leiden tot nieuwe kosten voor onze ondernemingen. Door gericht te investeren in rationeel energiegebruik kan worden bespaard op de overheidsuitgaven en verlagen we de milieudruk.
Democratie
De N-VA wil een versterking van de democratie en meent dat die best georganiseerd wordt op het niveau van de deelstaten. Feitelijk zijn Vlaanderen en Wallonië twee landen en is het federale niveau niet meer dan een permanent diplomatiek overleg waar de burger uiteindelijk weinig greep heeft op wat beslist wordt. De Vlaamse democratie is sterker en moet vertrekken van zes miljoen Vlamingen die samen verantwoordelijkheid willen opnemen via hun verkozenen. Hete hangijzers moeten we niet doorschuiven naar burgers via referenda. In een echte democratie krijgt men ook geen publieke functie of politieke macht door erfopvolging, dus streeft de N-VA naar een republikeinse staatsvorm.
Pensioenen-Vergrijzing
Voor de N-VA is het essentieel dat er een gezonde verhouding is tussen wat mensen tijdens hun loopbaan bijdragen aan het systeem en wat ze er nadien terug uit halen. Wie langer gewerkt heeft, heeft dan ook recht op een hoger pensioen. Dat is een kwestie van rechtvaardigheid. We moeten wel beseffen dat niet alle jobs even belastend zijn. Daarom spreekt de N-VA van een loopbaan van 40 à 45 jaar, afhankelijk van de aard van de job, vooraleer iemand het maximumpensioen krijgt. De wettelijke pensioenleeftijd blijft op 65 jaar liggen.
Sociale Zekerheid
Vlaanderen en Wallonië moeten zelf hun sociale zekerheid organiseren. We moeten dringend een cultuur van verantwoordelijkheid introduceren, met een sterk arbeidsethos. We kunnen maar een sterke sociale zekerheid aanbieden, als iedereen daar zo veel mogelijk toe bijdraagt. Dat is een verantwoordelijkheid van elke mens die in staat is om daartoe bij te dragen. Maar ook politici en overheden moeten dringend verantwoordelijk gemaakt worden. Niets is immers makkelijker dan geld uit te geven dat door anderen verdiend wordt. Dat belet niet dat Vlaanderen nog steeds solidair kan zijn met Wallonië, maar dan op een transparante, rechtvaardige en vooral doelmatige manier.
Veiligheid
De N-VA wil een norm voor politieaanwezigheid voor de echte politietaken op het gebied van veiligheid en ordehandhaving. De N-VA eist ook concrete en afdwingbare doelstellingen inzake criminaliteitscijfers en de ophelderingsgraad. De politie moet zich concentreren op haar kerntaken: de efficiënte bestrijding van de criminaliteit. Dit houdt in dat ze ontlast wordt van administratieve formaliteiten. In Vlaanderen is zowat iedereen het erover eens dat grotere en slagkrachtige politiezones samengesteld moeten worden. De zes zones van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest moeten samensmelten tot één politiezone.
Economie-Fiscaliteit
De N-VA past voor loze beloftes. De globale fiscale druk mag niet meer stijgen. De budgettaire ruimte moet er komen door een zuinigere overheid en een strengere activering. Als we opnieuw economische groei realiseren, kunnen we de lasten op arbeid verlagen, zowel fiscaal als parafiscaal. Om dit te bereiken doen we iets aan de kost voor de werkgever en iets aan het nettoloon. We geven onze economie een schokeffect door de kosten voor de kinderbijslag en de gezondheidszorg niet langer uit bijdragen op arbeid te financieren. Dit combineren we met een tweede verschuiving in de inkomstenbelasting door de belastingschalen te verbreden. Met deze twee maatregelen zetten we meer mensen aan het werk en financieren we de vergrijzing. Dat moet de inzet zijn van fiscale hervormingen.
Overheidsbedrijven
De opsplitsing van infrastructuur en exploitatie in niet twee, maar drie bedrijven, heeft tot verkeerde prioriteiten in de investeringspolitiek van de NMBS geleid. De Europese Commissie heeft België al in 2008 in gebreke gesteld omwille van deze complexe structuur. Vooral de NMBS-holding biedt geen toegevoegde waarde. Zo zou het veel beter zijn dat de investeringen in stationsomgevingen terecht komen bij Infrabel, dat na de opdeling in drie entiteiten de meest betrouwbare indruk heeft nagelaten.
De N-VA wil dat alle juridische en operationele obstakels worden weggewerkt op de markten van energie, telecommunicatie en mobiliteit, zodat een vrije concurrentie kan ontstaan. De toezichtsorganen in alle strategische sectoren moeten versterkt worden en volledig onafhankelijk kunnen werken en optreden. Nu al bestaan er Vlaamse reguleringsinstanties voor de energiemarkt en de media. Ze vormen de basis van een geconfederaliseerd marktbeleid dat garant staat voor echte concurrentie, gekoppeld aan een consumentenbescherming die met de tijd mee is.
Wetenschapsbeleid
De N-VA vraagt dat de bevoegdheden op het gebied van wetenschap, technologie en innovatie (WT&I) en de daartoe bestemde middelen gegroepeerd worden op het Vlaamse niveau. Wij willen de kenniseconomie stimuleren. Zo bouwen we onder meer aan een Kennishaven Vlaanderen als centrum voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie. De N-VA pleit ook voor een intensieve samenwerking tussen overheid, universiteiten en hogescholen en de bedrijfswereld. Het Vlaamse WT&I-instrumentarium moet efficiënter en doelmatiger worden ingezet. Hiervoor is een langetermijnvisie nodig en een permanente evaluatie van de talrijke instrumenten. De N-VA pleit uitdrukkelijk voor een doorgedreven vereenvoudiging van het innovatiesysteem door te werken met de fiscaliteit i.p.v. subsidies.