Verkiezingssite.be

Hoofdlijst

Opvolgers

Hugo Van Dienderen

Zin voor rechtvaardigheid kreeg ik ongetwijfeld mee van mijn vader. Dankzij hem ben ik lang bij de scouts geweest. Als gedetacheerde leraar werkte ik vijf jaar voor de KSA (1971-76). Ik heb veel geleerd bij de jeugdbeweging en mijn maatschappelijk engagement dat zich later politiek vertaalde vond hier zijn oorsprong. De onrechtvaardige Noord Zuid relatie houdt me sinds mijn studententijd bezig. Ik was mede-oprichter van één van de eerste wereldwinkels in Vlaanderen, in Brasschaat,activeerde het 11.11.11-comité, richtte een Gemeentelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking op, nam actief deel aan de strijd tegen de komst van kernraketten voor de middellange afstand naar België... Ik studeerde klassieke filologie in Leuven(61-65) en was van 1965 tot \'71 leraar in het Antwerpse Pius X Instituut, toen al een vooruitstrevende en heelleerlinggerichte school, waar ik ook mijn oude humaniora had gedaan. Na de jaren bij KSA werd ik VRT radiojournalist (1976-87). Ik modereerde in die periode zeer veel debatten voor de Noord-Zuid, vredes en milieubeweging.

In 1982 heeft mijn vrouw Jeannine Weyers de Agalevgroep in Brasschaat mee opgericht. Zo leerde ik de groep en de groenen kennen. De groep Brasschaat vroeg me of ik mij geen kandidaat kamerlid wilde stellen voor de poll. Ik stelde vast dat Agalev veel van mijn maatschappelijke engagementen politiek vertaalde. Ik dacht dat ik voltijds kon werken aan het engagement van mijn vrije tijd en dat ik misschien meer politiek impact kon hebben. Ik zei dus ja op de Brasschaatse vraag. In 1987 werd ik tweede gepold na Mieke Vogels en meteen ook verkozen. Ik bleef 12 jaar kamerlid voor Agalev. Twee voorbeelden van parlementair werk die me veel voldoening geven. Dankzij mijn wetsvoorstel fietsen nu 10.000den mensen naar het werk met een vergoeding die vrijgesteld is van belastingen. Onder mijn impuls kreeg Shell een parlementaire blaam voor zijn miskenning van de rechten van het Ogonivolk bij de olie-exploitatie in Nigeria.

In 1999 deed ik een stap opzij voor een jonge vrouw van allochtone afkomst en ging ik met vervroegd pensioen. Als vrijwilliger was ik tot 2002 politiek secretaris van Agalev Antwerpen. Ik deed weer meer aan basiswerk en netwerking. Als oudere trof het me dat er steeds meer ouderen kwamen en dat ze niet volwaardig konden/kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven. Ik heb toen de Antwerpse Groene Senioren opgericht in 2000. En drie jaar later Groen!Plus, de ouderenwerking van heel Groen! We willen een brug slaan tussen de wereld van de ouderen en Groen! En ouderen de kans geven om binnen Groen! een sterke rol te spelen. In plaats van ouderen te betuttelen wil ik hun verrijkende inbreng in onze samenleving benadrukken. Het federale niveau is voor ouderen erg belangrijk, want daar wordt beslist over pensioenen en gezondheidszorg. Naast de economische crisis blijft de sociaal-ecologische brandend actueel. Op federaal niveau kunnen stappen worden gezet naar de ecologische economie. Zij kan zorgen voor een rechtvaardige verdeling van aardse goederen. De onrechtvaardige Noord Zuid relatie houdt me sinds mijn studententijd bezig.