Verkiezingssite.be

Hoofdlijst

Opvolgers

Pascal Smet

Als jonge twintiger werd Pascal ook zelf politiek actief, als gemeenteraadslid in Beveren en als provincieraadslid in Oost-Vlaanderen. Ook werd hij voorzitter van de jongsocialisten. Begin jaren negentig trekt Pascal weg uit Oost-Vlaanderen. Hij heeft dan een job op het commissariaat-generaal voor de vluchtelingen in Brussel en gaat wonen waar hij werkt. In 2000 wordt hij de Commissaris-Generaal voor de vluchtelingen. In september 2003 duidt Steve Stevaert Pascal aan als de nieuwe Brusselse staatssecretaris voor sp.a. Hij krijgt er de bevoegdheid Mobiliteit. Na de verkiezingen van juni 2004 wordt Pascal Minister van Mobiliteit en Openbare Werken in de Brusselse regering. Met die bevoegdheden wil hij het verschil maken en bewijzen dat zijn voorstellen uitvoerbaar zijn. Openbare werken moeten echt gepland worden en passen in een algemene stadsvisie. Brussel moet autovrijer worden met een zichtbare plaats voor de fiets. En uiteraard wil Pascal werk maken van aantrekkelijk openbaar vervoer, in eigen bedding en geleidelijk gratis voor bepaalde doelgroepen. Na de verkiezingen van juni 2009 wordt Pascal Smet Vlaams Minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel. Hij wil een beleid voeren waarin overleg centraal staat. Bovendien: \\\"Opvoeden van kinderen vereist een veel grotere inzet en competentie dan andere beroepen. De samenleving en de ouders mogen die inzet en professionaliteit van leraars en schoolbesturen verwachten. Het is mijn taak dat mogelijk te maken!\\\".

Op zijn zeventiende kreeg Pascal de politieke microbe te pakken. Het was de tijd van de rakettencrisis en ja, ook Pascal ging betogen. Net als de Vlaamse socialisten, die waren ook tegen het plaatsen van Amerikaanse raketten in Europa. Het was dan ook maar een kleine stap naar de SP-afdeling van Haasdonk.