Verkiezingssite.be

Hoofdlijst

Opvolgers

Joke Schauvliege

Niemand die er nog langer aan twijfelt: dit land heeft grondige hervormingen nodig om onze welvaart te kunnen behouden. Als minister van Defensie heb ik die taak de voorbije drie jaar ter harte genomen. Het was immers al langer duidelijk dat het leger zich opnieuw moet focussen op zijn kerntaak: opdrachten voor vrede en veiligheid, ook buiten de landsgrenzen. Er werd een noodzakelijke transformatie doorgevoerd die al in 2011 zal leiden naar een kleiner, maar beter inzetbaar leger. Om voldoende budgettaire ruimte te creëren moesten ook de uitgaven herschikt worden. Daarom daalde het personeelsbestand bij Defensie beduidend. Door de hervorming, die trouwens zonder één gedwongen ontslag zal worden uitgevoerd, zal Defensie nog 34.000 personeelsleden tellen. Onze Defensie-eenheden van morgen zullen op maximale personeelscapaciteit staan, goed opgeleid zijn en over het beste materiaal kunnen beschikken. En zo hoort het voor elke overheidsdienst.

Studeerde Romaanse filologie aan de KULeuven en Europees en Internationaal Recht aan de VUB. Na zijn studies kon hij in 1987 aan de slag bij Roularta Media Group, tot hij in 1989 tewerk gesteld werd op het kabinet van toenmalig Eerste Minister Wilfried Martens. Tot 1992 was hij er verantwoordelijk voor de relaties met het Parlement. Nadien werd hij adviseur op het kabinet van Minister van Landsverdediging en Vice-Premier Leo Delcroix.

Tussen 1992 en 1993 maakte hij een zijsprong naar de private sector, maar keerde al snel terug naar zijn passie: de Belgische politiek. In 1994 nam hij een eerste keer deel aan de gemeenteraadsverkiezingen en werd prompt burgemeester van Aalter. De gemeenteraadsverkiezingen in 2000 bevestigden zijn burgemeesterschap en in 2006 werd zijn persoonlijke score nog scherper gesteld met 64% van de uitgebrachte stemmen.
Als kersvers burgemeester nam hij in 1995 deel aan de federale verkiezingen op de CVP-lijst in de kieskring Gent-Eeklo. Hij werd verkozen als federaal Volksvertegenwoordiger en werd lid van de Kamercommissie Landsverdediging. In 1999 - in politiek moeilijke omstandigheden - werd hij herverkozen en ontpopte zich als een vurig oppositielid. Gebeten en gedreven door de nationale politiek, werd hij, na zijn herverkiezing in 2003 in de nieuwe kieskring Oost-Vlaanderen, fractieleider van de CD&V-Kamerfractie. Voor de wetgevende verkiezingen van 2007 kwam Pieter De Crem op als lijsttrekker voor de kieskring Oost-Vlaanderen en kreeg hij het vertrouwen van bijna 100.000 Oost-Vlamingen. Hij bleef aan als fractieleider, werd voorzitter van de Kamercommissie Binnenlandse Zaken en legde op 21 december 2007 de eed af bij Koning Albert als Minister van Defensie in de interim-regering. Op 21 maart 2008 legt Pieter De Crem de eed af als minister in de regering Leterme I. Op 30 december 2008 legt hij opnieuw de eed af als Minister van Defensie onder Van Rompuy I. De regering Leterme II legt op 25 november 2009 de eed af bij de Koning. Minister De Crem blijft hierin op Defensie.

Vier verwezenlijkingen:
- De grootste legerhervorming van Defensie sinds de terugtrekking van onze soldaten uit Duitsland.
- België is mede dankzij Defensie opnieuw een kleine maar betrouwbare partner op wereldvlak door te focussen op zijn kerntaak:operaties voor vrede en veiligheid waar ook ter wereld.
- Een financiële gezondheidskuur voor Defensie.
- Respect voor het parlement (en de bevolking) door het steeds punctueel beantwoorden van talrijke parlementaire vragen (zowel schriftelijk als in de talrijk gehouden commissies).

 Eén oproep:
Neen tegen de beloftecultuur via de financiële doorlichting van de verkiezingsprogramma\'s.